اختلال اوتیسم در کودکان

اختلال اوتیسم در کودکان؛ علائم و نشانه‌های این اختلال چیست؟

شما هم برخی کودکان را دیده‌اید که به شنیدن اسم خود واکنشی نشان نمی‌دهند و تمایلی به برقراری ارتباط با دیگران ندارند. آن‌ها تمایلی به بازی‌های گروهی ندارند و اغلب تنهایی بازی می‌کنند. به‌طوری که به والدین خود وابسته هستند و رفتارهای خشونت‌آمیز در برابر محبت دیگران نشان می‌دهند. این کودکان درکی از رفتارهای اجتماعی ندارند و لبخند یا دست تکان دادن برای آن‌ها بی‌معنا است. این کودکان به اختلال اوتیسم مبتلا هستند. اگر کودک شما هم با این مشکلات روبرو است و نگران او هستید، با سایت بچگی همراه باشید تا علائم اختلال اوتیسم در کودکان را به صورت دقیق بررسی کنیم و به فکر راهی برای بهبود آن باشیم.

اختلال اوتیسم در کودکان (ASD)

اوتیسم به گروه بزرگی از کودکان و بزرگسالانی اشاره دارد که دچار اختلالات عصبی رشدی هستند و در تعاملات اجتماعی، پردازش حسی و ادراکی مشکل دارند. این افراد نمی‌توانند روابط اجتماعی خوبی برقرار کنند و اغلب تنها هستند.

اصطلاح گروه یا طیف به این دلیل در مورد اختلال اوتیسم به کار می‌رود که افراد مختلف در هر سنی واکنش‌ها و علائم متفاوتی از خود نشان می‌دهند. به همین دلیل هر یک از این کودکان نشانه‌های متفاوتی از خود بروز می‌دهند.

اختلال اوتیسم
کودک مدادها را کنار هم قرار می‌دهد.

این علائم در کودکان از ۲ سالگی به بعد قابل تشخیص است و شدت این نشانه‌ها متفاوت است. به‌طوری که در برقراری ارتباط عاطفی و ارتباط چشمی دچار مشکلاتی می‌شوند. آن‌ها نمی‌توانند با والدین تماس چشمی داشته باشند یا با آن‌ها صحبت کنند.

اغلب آن‌ها پرخاشگر هستند و در برخی موارد حرف نمی‌زنند. آن‌ها دوست دارند تنهایی بازی کنند و از جمع فراری هستند همچنین درکی از نشانه‌های اجتماعی و برقراری روابط دوستانه از خود نشان نمی‌دهند.

این کودکان در کنترل احساسات خود نیز مشکل دارند و نمی‌توانند گریه یا خنده خود را کنترل کنند. به‌طوری که ناگهان خشمگین می‌شوند و فریاد می‌زنند یا رفتارهای تهاجمی دارند. آن‌ها ممکن است به خودشان آسیب بزنند و موی سر را کنده و دست خود را گاز بگیرند.

علل اختلال اوتیسم در کودکان

تحقیقات نشان می‌دهد که هیچ دلیل مشخصی برای بروز این اختلالات وجود ندارد اما پزشکان برخی از عوامل را موجب بروز این اختلال می‌دانند که در اینجا به چند تا از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  • اعضا خانواده مبتلا به اختلالات اوتیسم هستند.
  • جهش‌های ژنتیکی خاص
  • بارداری در سنین نوجوانی
  • وزن کم نوزاد هنگام تولد
  • سموم محیطی
  • سابقه عفونت در مادران
  • بارداری در سنین بالا
  • مصرف سیگار و الکل در دوران بارداری
  • مصرف داروهای تالیدومید و والپروئیک اسید در دوران بارداری

علائم اختلال اوتیسم در کودکان

علائم در کودکان بین ۱۲ تا ۲۴ ماهگی کم‌کم آشکار می‌شود اما ممکن است زودتر یا دیرتر اتفاق بیفتد. البته کودکانی که دچار اوتیسم می‌شوند علائم متفاوتی در هر سن از خود نشان می‌دهند که شدت آن در کودکان مختلف است و می‌تواند شدت آن بسیار زیاد یا کم باشد. به طور مثال، کودکانی که علائم شدیدتری از خود نشان می‌دهند به حمایت بیشتری نیاز دارند تا کودکانی که نشانه‌های کمتری دارند. در اینجا به چند تا از این علائم اشاره می‌کنیم تا نسبت به این موضوع آگاه باشید و برای درمان کودک اقدام کنید زیرا درمان زودهنگام به این کودکان بسیار کمک می‌کند و در آینده آن‌ها تأثیرات مثبت می‌گذارد.

اختلالات رشدی در نوزادان

این اختلال در نوزادان به صورت اختلال در روند رشد آن‌ها ظاهر می‌شود. به‌طوری که کارهایی مانند غرغر کردن، لبخند زدن، اشاره کردن و نشستن را نمی‌توانند انجام دهند یا دیرتر از حد انتظار این کارها را انجام می‌دهند.

اگر علائم زیر را تا سنین مشخص در نوزادان مشاهده کردید، حتماً به پزشک مراجعه کنید:

  • نوزاد تا ۶ ماهگی لبخند نمی‌زند.
  • تا ۹ ماهگی حالت چهره او تغییر نمی‌کند.
  • تماس چشمی برقرار نمی‌کند.
  • تا ۱۲ ماهگی غرغر نمی‌کند.
  • و تا ۱۶ ماهگی حرف نمی‌زند.
کودک عصبانی
کودک عصبانی است.

مشکلات ارتباطی

این کودکان نمی‌توانند ارتباط چشمی برقرار کنند یا لبخند بزنند. آن‌ها از روابط اجتماعی فراری هستند و نمی‌توانند مانند دیگران تعامل اجتماعی صحیحی داشته باشند زیرا نشانه‌های اجتماعی مانند لبخند زدن یا تکان دادن دست را درک نمی‌کنند. اغلب آن‌ها دوست دارند تنهایی بازی کنند و در جمع دوستان خود شرکت نمی‌کنند.

همچنین آن‌ها نسبت به شنیدن اسم خود و تعامل با اطرافیان هیچ واکنشی نشان نمی‌دهند و نسبت به محبت دیگران پرخاش می‌کنند.

اختلال کلامی

همه کودکان از ۱۲ ماهگی تا ۳ سالگی مهارت‌های کلامی را می‌آموزند و شروع به حرف‌زدن می‌کنند اما کودکانی که مبتلا به اوتیسم هستند، این روند دچار مشکلاتی می‌شود زیرا آن‌ها در دوران کودکی اول تمایلی به برقراری ارتباط با دیگران ندارند. آن‌ها به والدین و اطرافیان نگاه نمی‌کنند و از تماس چشمی پرهیز می‌کنند. در نتیجه، مهارت‌های زبانی را یاد نمی‌گیرند.

این مشکلات ارتباطی باعث می‌شود که این کودکان دچار اختلالات کلامی شده و به درستی نتوانند از مهارت‌های کلامی استفاده کنند. در نتیجه، آن‌ها در بیان واژه‌ها مشکل دارند و در هنگام حرف‌زدن نشانه‌های زیر را از خود بروز می‌دهند:

  • آن‌ها برخی کلمات را بارها تکرار می‌کنند.
  • نمی‌توانند جملات ساده را بیان کنند.
  • آن‌ها نمی‌توانند زبان بدن و علائم غیرکلامی را به درستی درک کنند.
  • در برقراری ارتباط با همسالان خود مشکل دارند.
  • آن‌ها بسیار مختصر و کم صحبت می‌کنند.
  • سوال را با سوال پاسخ می‌دهند.
کاردرمانی

بهترین مرکز درمانی کودک در تهران کدام است؟برای اطلاعات بیشتر روی عکس کلیک کنید.

رفتارهای تکراری

علاوه بر چالش‌هایی که این کودکان در برقراری ارتباط با دیگران دارند، در رفتار و حرکات بدن نیز با مشکلاتی مواجه هستند و بسیاری از رفتارهای خود را تکرار می‌کنند. در اینجا به چند تا از این رفتارها اشاره می‌کنیم:

  • حرکاتی مانند بالا و پایین کردن دست، تلوتلو خوردن و چرخیدن را به طور مداوم انجام می‌دهند.
  • اسباب‌بازی‌ها را با نظم دقیقی روی هم می‌چینند و در صورتی که نظم آن‌ها خراب شود، ناراحت می‌شوند.
  • دوست دارند کلمه یا عبارتی را که شنیده‌اند، بارها تکرار کنند.
  • تغییرات جزئی را دوست ندارد.
  • از کارهای تکراری بیشتر از کارهای خلاقانه لذت می‌برند و ترجیح می‌دهند همان کارها را به صورت مداوم تکرار کنند.
  • این رفتارها موجب وسواس فکری در این کودکان می‌شود.
  • بیش از حد روی یک قسمت از اسباب‌بازی خود تمرکز می‌کنند.
  • حرکات غیرعادی با انگشتان دست و بدن خود انجام می‌دهند.
  • واکنش‌های متفاوتی نسبت به محرک‌های حسی در اطراف خود مانند صداها، بوها و… نشان می‌دهند که اغلب غیرمتعارف است.

بیش فعالی

بسیاری از این کودکان به اختلالات دیگر مانند اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی نیز می‌شوند. آن‌ها نمی‌توانند رفتارهای خود را کنترل کنند و مدام از کنترل خارج می‌شوند و نمی‌توانند صبور باشند. به طور مثال، وسط حرف دیگران می‌پرند و سؤالات نامربوط می‌پرسند. اکثر آن‌ها آداب اجتماعی را درک نمی‌کنند و نمی‌توانند طبق خواست دیگران رفتار کنند.

پیکا

کودکان مبتلا به اوتیسم علاقه دارند که چیزهای غیرخوراکی بخورند که اصلاً برای آن‌ها مناسب نیست. البته این روند در کودکان از ۱۲ تا ۲۴ ماهگی شایع است اما ادامه این روند می‌تواند به کودکان آسیب بزند زیرا آن‌ها به خوردن مواد غیرخوراکی مانند خاک، یخ، گچ، کاغذ و غیره علاقه نشان می‌دهند. آن‌ها این کار را دوست دارند و به آن‌ها حس خوبی می‌دهد.

بسیاری مواقع این کودکان مواد خوراکی را از غیرخوراکی تشخیص نمی‌دهند و آن‌ها بر این عقیده هستند که مواد غیرخوراکی خوردنی هستند و می‌توانند از آن‌ها تغذیه کنند.

این کار آسیب‌هایی به روده و سیستم گوارش کودکان می‌زند پس بهتر است او را به دکتر ببرید تا از سلامت کودک خود مطمئن شوید.

اختلال پیکا در کودکان

چرا برخی کودکان به یخ یا خاک علاقه دارند؟ اختلال پیکا در کودکان چیست؟

مشکلات گوارشی

کودکان مبتلا به اوتیسم ۳ برابر بیشتر از کودکان دیگر به اختلالات گوارشی دچار می‌شوند و از اسهال، یبوست، حساسیت به غذا و التهاب روده رنج می‌برند.

بیشتر این مشکلات منجر به مشکلات رفتاری و تحریک‌پذیری در این کودکان می‌شود. آن‌ها دست‌های خود را تکان می‌دهند، رفتار تهاجمی دارند و خودزنی می‌کنند که با مشکلات گوارشی آن‌ها رابطه مستقیمی دارد.

اختلال پردازش حسی

همان‌طور در بالا اشاره کردیم، این کودکان به محرک‌های حسی مانند صدا، بو و مزه واکنش‌های غیرمعمول یا نامتعارف نشان می‌دهند. آن‌ها نمی‌توانند این محرک‌ها را که از محیط می‌گیرند به خوبی پردازش کنند و درک درستی از آن‌ها ندارند. به طور مثال، آن‌ها در برابر صدا بلند یا آغوش واکنش تهاجمی نشان می‌دهند که به آن واکنش دفاعی حسی می‌گویند.

اختلال وسواس فکری

این کودکان افکاری دارند که آن‌ها را آزار می‌دهند و دوست دارند در مورد آن‌ها کاری انجام دهند. به همین دلیل این کودکان وسواس شدیدی بر روی فعالیت دارند و دوست دارند مدام کاری انجام دهند حتی اگر از کاری که انجام می‌دهند درکی نداشته باشند. به طور مثال، ساعت‌ها به لباس عروسک خود خیره می‌شوند و به آن دست می‌کشند اما درکی از عروسک و کارکرد آن ندارند. آن‌ها کاری‌هایی انجام می‌دهند و بازی‌هایی را انتخاب می‌کنند که برای کودکان دیگر بسیار عجیب است.

اختلال وسواس فکری در این کودکان باعث می‌شود فعالیت‌های تکراری را انجام دهند یا به طور وسواس‌گونه همه چیز را در کنار هم قرار دهند و مرتب کنند.

بی-خوابی-در-کودکان
بی-خوابی-در-کودکان

اختلال خواب

کودکان مبتلا به اوتیسم از اختلالات خواب نیز رنج می‌برند. آن‌ها ۱۵ دقیقه دیرتر از کودکان دیگر به خواب می‌روند و بسیاری از آن‌ها در طول شب بیدار می‌شوند و اضطراب دارند. بسیاری از این کودکان در هنگام خواب مشکلات تنفسی دارند و گاهی تنفس آن‌ها در طول شب چندین بار قطع می‌شود.

اختلالات خواب در این کودکان موجب اضطراب و مشکلات رفتاری بیشتری می‌شود که در تعاملات اجتماعی آن‌ها بسیار تأثیرگذار است. آن‌ها دوست دارند به همان رفتارهای تکراری ادامه دهند. در نتیجه، پیداکردن دوست برای آن‌ها دشوار می‌شود. اغلب این کودکان سرخورده می‌شوند و احساس خوبی ندارند.

سایر علائم در کودکان طیف اوتیسم عبارت‌اند از:

  • اشکال ساده مانند دایره را نمی‌توانند ترسیم کنند.
  • نمی‌توانند از وسایل ساده مانند مسواک و چنگال استفاده کنند.
  • بسیار به والدین وابسته هستند.
  • این کودکان اعتمادبه‌نفس کافی برای بازی با همسالان خود را ندارند.
  • تغییرات را به سختی می‌پذیرند.

درمان اختلال اوتیسم در کودکان

این اختلال بیشتر به صورت طیفی از اختلالات خودش را نشان می‌دهد که برای درمان به تیمی از روانشناسان، متخصصان گفتاردرمانی و درمانگرها احتیاج دارد تا با یکدیگر همکاری لازم را برای کمک به کودک داشته باشند.

والدین باید بدانند که درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد و تنها می‌توانند از کودک خود حمایت کنند که زندگی بهتری داشته باشد. روانشناسان می‌توانند کمک کنند که والدین بهتر از کودک خود حمایت کند و رفتاری‌های صحیح را دنبال کنند.

این روانشناسان از درمان‌هایی مانند درمان‌های رفتاری ارتباطی، رژیمی و درمان‌های مکمل مانند بازی‌درمانی و هنردرمانی کمک می‌گیرند.

بازی درمانی در کودکان

بازی درمانی چیست؟ و چه تأثیری روی کودکان دارد؟

سخن پایانی

اختلالات طیف اوتیسم خودش را به صورت طیف وسیعی از اختلالات نشان می‌دهد که در این مقاله به هر یک از آن‌ها اشاره کردیم. برای اطلاعات بیشتر و آگاهی از علائم اختلال اوتیسم در کودکان حتماً این مطلب را مطالعه کنید و نظرات خود را در مورد این اختلال با ما به اشتراک بگذارید.

سؤالات متداول

علل اختلال اوتیسم در کودکان چیست؟

تحقیقات نشان می‌دهد که هیچ علت خاصی برای بروز این اختلال وجود ندارد اما پزشکان عوامل خاصی مانند جهش‌های ژنتیکی، بارداری در سنین کم، وزن کم نوزاد هنگام تولد، سابقه عفونت در مادران باردار، مصرف سیگار و داروهایی مانند تالیدومید را در بروز این اختلال دخیل می‌دانند.

علائم این اختلال در دوران نوزادی چیست؟

لبخند نمی‌زند، غرغر نمی‌کند، تماس چشمی برقرار نمی‌کند، اشاره نمی‌کند و حرفی نمی‌زند همچنین از علاقه‌ای به لمس شدن ندارند و فوراً گریه می‌کنند.

چرا این کودکان نمی توانند صحبت کنند؟

آن‌ها علاقه‌ای به برقراری ارتباط ندارند و وقتی دیگران حرف می‌زنند توجهی نمی‌کنند. در نتیجه، مهارت‌های کلامی را یاد نمی‌گیرند و مانند دیگر کودکان نمی‌توانند صحبت کنند. آن‌ها ترجیح می‌دهند که مختصر و کوتاه صحبت کنند یا کلمات را تکرار می‌کنند.

این کودکان دچار چه اختلالاتی می‌شوند؟

این کودکان ممکن است به اختلالات خواب، پیکا یا هرزه‌ خواری، وسواس فکری، پردازش احساسی و پرخوری دچار شوند که طیف وسیعی از علائم و مشکلات را برای آن‌ها به دنبال دارد.

کودکان مبتلا به اوتیسم چه نوع رفتارهایی از خود نشان می‌دهند؟

آن‌ها با نظم زیادی اسباب‌بازی و وسایل مختلف را کنار هم می‌چینند و در صورتی نظم آن‌ها خراب شود، عصبانی می‌شوند. همچنین دوست دارند کلمات یا عبارات را تکرار کنند و تغییرات جزئی را دوست ندارند. آن‌ها حرکات غیرعادی با دست و بدن خود انجام می‌دهند و واکنش‌های احساسی غیرمتعارفی نسبت به محرک‌های حسی دارند.

من عاشق بچه‌ها هستم و نوشتن داستان‌های فانتزی و مقاله‌های کودکانه حس خوبی بهم میده.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *